testowe Nikon F100 - artykuł opublikowany w Foto-Kurierze 3/1999![]() ciąg dalszy...Dość złożony system pomiarowy otrzymał nazwę „3D Multi Sensor Fill-In Flash”, a działa on następująco: Po lekkim wciśnięciu spustu migawki 10-cio polowa matryca pomiaru światła ciągłego dokonuje pomiaru oświetlenia zastanego. Po mocniejszym wciśnięciu spustu podnosi się lustro i lampa błyskowa emituje serię szybkich, niezwykle słabych błysków - do 16-tu, w zależności od odległości obiektów. Po odbiciu od obiektów w kadrze są one rejestrowane przez pięciopolową matrycę światła błyskowego, jasność każdego pola zostanie oddzielnie oceniona i porównana z pozostałymi polami. Teraz następuje obliczenie ilości energii, jaka powinna (teoretycznie) zapewnić prawidłową ekspozycję, możliwa jest także korekcja mocy błysku, automatycznie wprowadzona przez komputer. O tym, które z pól będą odpowiedzialne za pomiar właściwego błysku decyduje procesor aparatu uwzględniając jeszcze przy tym odległość obiektu i jego położenie w kadrze. O położeniu i odległości obiektu/obiektów informuje moduł Multi-CAM 1300. Dopiero w tym momencie otwiera się migawka i rozpoczyna się ekspozycja światłem błyskowym mierzonym przez wcześniej wybrane pola matrycy. Tak złożony pomiar światła gwarantuje poprawną ekspozycję nawet w sytuacjach, gdy szczególnie ciemne albo daleko ustawione tło, lub powierzchnia dobrze odbijająca światło mogłyby zwykłe systemy pomiaru TTL błysku wprowadzić w błąd. Zastosowanie innego obiektywu niż z serii „AF-D” lub wcześniejszej lampy niż SB-25 mają swoje konsekwencje w uproszczeniu całej procedury pomiarowej. Z lampami SB-25/26/28 możliwa jest też synchronizacja z krótkimi czasami otwarcia migawki - w trybie FP aż do 1/4000s. Korpus pozwala na standardowe już opcje synchronizacji z długimi czasami otwarcia migawki - „SLOW” oraz na synchronizację przed zamknięciem migawki - „REAR”. Redukcja czerwonych oczu wykonywana jest światłem ciągłym z lampami SB-26/28. Wizjer Nikona F100 pokazuje aż 96% kadru i choć jest on niewymienny, wyposażono go w wymienne (od strony lustra) matówki - tylko typy „B” i „E”. Zwracam uwagę na tą wartość - 96% to znacznie więcej niż pokazywały dotychczas wszystkie poprzednie amatorskie Nikony - zwykle było to 93 lub 92%. Oznacza to, że wizjer Nikona F100 „kadruje” po bokach 0.4 mm, a z góry i z dołu po 0.25 mm. Można więc przyjąć, że widzimy pełen kadr. Możliwa jest również korekcja wady wzroku w przedziale -3/+1 dioptrii. Dziwi mnie, że w wizjer nie wbudowano zamykanej zasłonki; obie „F90tki” posiadają ją przecież. Również w samym wizjerze sporo się zmieniło. Aktywne pole AF wskazywane jest na czerwono, a nie na czarno, jak to było w F5. W sytuacji, gdy w wizjerze jest ciemno, lub dużo się dzieje, może być to spore ułatwienie. Wskazywanie aktywnego pola AF na czerwono to stary patent Canona, w F100 zapala się jednak nie cały obwód pola, a jedynie klamry je obejmujące. Tak czy owak, jest to bez wątpienia lepsze rozwiązanie niż w F5. Dzięki temu można było zrezygnować z umieszczonych w F5 poza kadrem diód, które dodatkowo wskazywały aktywne pole (w F5 są one tak czy owak potrzebne przy pracy z innymi matówkami niż EC-B). Umieszczony pod kadrem Nikona F100 wyświetlacz podaje zielone cyfry na czarnym tle. Znalazły się tam wskaźniki ostrości, sposób pomiaru światła, czas migawki i przysłona (wraz z symbolami blokad), waga świetlna, symbol korekcji ekspozycji, licznik zdjęć (zamiennie z wartością korekcji) i symbol gotowości do błysku. „Piorunek” ten informuje również fotografującego, że matryca zaleca użycie lampy błyskowej - F5 tego nie robił. Dla mnie osobiście ogromną stratą jest brak okienka ADR pokazującego przysłonę bezpośrednio z pierścienia obiektywu - cóż: żaden amatorski Nikon AF nie pokazywał przysłony z obiektywami bez CPU - niech żyje Nikon FM i jemu podobne - chciałoby się powiedzieć. Nowo zaprojektowany wyświetlacz zewnętrzny podaje w przejrzysty sposób tryb sterowania ekspozycją, czas migawki i przysłonę, sposób synchronizacji błysku, licznik zdjęć, wartość korekcji ekspozycji, aktywne pole AF i wagę świetlną. Czas migawki z przedziału od 30s do 1/8000s może być wybierany z krokiem 1/3, 1/2 lub 1 EV - pozwala na to Custom. W zależności od wybranego kroku zmienia się odpowiednio zakres wagi świetlnej: przy kroku 1/3 EV ma ona rozpiętość 2 EV, przy kroku 1/2 i 1 - 3 EV. Rozwiązanie równie proste, jak genialne. Pozostawiono sterowany elektronicznie przycisk domykania przysłony do wartości roboczej, nie ma niestety możliwości ręcznego podniesienia lustra. Podobnie jak miało to miejsce w przypadku modeli F90, F90x i F5 możliwe jest podłączenia aparatu do komputera klasy PC lub MacIntosh. Nowo opracowany program Photo Secretary II działający z kartą AC-2WE pozwala zapisać na dysku komputera dane o ekspozycjach wykonanych Nikonem F100 (czas migawki, przysłona, ogniskowa, korekcja ekspozycji itd.). Z komputera istnieje możliwość sterowania wszystkimi funkcjami indywidualnymi, oraz wyzwalania aparatu. Dla komputera klasy PC wymagane jest środowisko min. Windows’95, ‘98 lub NT4.0. Zastosowanie najnowszych technologii spowodowało, że powstał korpus równie nowoczesny co F5, stosunkowo tani, ale i nieco mniej uniwersalny. Nikon F100 mimo wszystko był to aparat o zdecydowanie większych możliwościach niż model F90x. PODSTAWOWE DANE TECHNICZNE Typ: małoobrazkowa lustrzanka AF Mocowanie obiektywów: Bagnet Nikon F, możliwe do zastosowania wszystkie obiektywy AI Ustawianie ostrości: Automatyczne i ręczne z elektronicznym dalmierzem. Priorytet ostrości i priorytet wyzwolenia. Blokada ostrości AF-L i Lock-On™ Dobiegaczka: Włacza się zawsze automatycznie p wykryciu ruchu obiektu. Zakres pomiaru modułu Multi-CAM 1300: od -1 do 19 EV Przsuw filmu: W obie stromy elektryczny, 4.5 kl/s (z MB-15 5 kl/s), opcja przesuwu i zwijania cichego. Pomiar światła ciągłego: 10-cio polowa matryca - pomiar matrucowy, z uwypukleniem środka i punktowy Pomiar światła błyskowego: 5-cio polowa matryca. Sterowanie ekspozycją: Manual, Automatyka czasu, Automatyka przysłony, Program (z możliwością przesuwania pary czas/przysłona) Migawka: Sterowana elektronicznie migawka szczelinowa o pionowym przebiegu szczeliny. Czasy od 30s do1/8000s sterowane z krokiem co 1/3, 1/2 lub 1 EV. Synchronizacja błysku do 1/250s Korekcja ekspozycji: +/-5 EV co 1/3 EV, możliwe szybkie wprowadzanie korekcji kołem nastawczym. Wizjer: Wbudowany na stałe, pokazujący 96% kadru, możliwość wymiany matówek, wbudowana korekcja wady wzroku, wyświetlacz LCD pod kadrem informujący o parametrach ekspozycji. Czułość filmu: Ustawiana ręcznie od 6 do 6400 ISO lub kodem DX ( 25 - 5000 ISO) Kontrola głębi ostrości: możliwa w każdym trybie ekspozycji poprzez wciśnięcie przycisku. Wielokrotna ekspozycja: możliwa. Funkcje Custom: 22 wbudowane w aparat. data dodania: 07-07-2012
godzina dodania: 22:32
odsłon: 24086
powrót na stronę główną »
![]() Komentarze![]() sortuj według daty: rosnąco | malejąco
Artykuł nie był jeszcze komentowany.
Zostaw swój komentarz właśnie teraz. Zobacz także:![]() Samyang V-AF 35 mm T1,9 Sony FE w porównywarce Zaprezentowany 2 lipca 2023 roku Samyang V-AF 35 mm T1.9 jest w naszej porównywarce. Zobacz jego dane techniczne. ![]() Test Nikkora Z 40 mm f/2 - mały, pełnoklatkowy, lekki, jasny, z papierową głębią ... 14 września 2021 r. Nikon zaprezentował ten mały, lekki i jasny, prawie standardowy, stałoogniskowy obiektyw pełnoklatkowy do bezlusterkowców; W maju trafił on do naszej redakcji, a dziś prezentujemy jego test. ![]() Panasonic Lumix S 85 mm f/1,8 w porównywarce Zaprezentowany 4 listopada 2020 roku obiektyw z mocowaniem L o dużej jasności, portretowy Panasonic LUMIX S 85 mm f/1,8 jest w naszej porównywarce. Zobacz jego dane techniczne. Strona została zoptymalizowana w przeglądarkach: Mozilla Firefox > 3, Chrome, Internet Explorer > 7 oraz Opera. Polecana rozdzielczość ekranu 1280 x 1024 Polityka plików cookies | |